Powojnik
Z pnączy należących do tego rodzaju największe zainteresowanie budzą powojniki wielkokwiatowe. Istotnie - roślin tych w pełni kwitnienia nikt nie mija obojętnie. Ich wielkie, jedwabiste kwiaty urzekają intensywnymi, czystymi barwami, a swoistego uroku dodają długie, jasne pylniki. Najpopularniejszy jest powojnik Jackmana. Wyrasta do 2-3 m i ma kwiaty ciemnobłękitne lub fioletowe, średnicy około 10 cm. Osadzone są na długich, cienkich szypułkach i okrywają krzew od góry do dołu. Są też odmiany o kwiatach białych i karminowych. Obecnie trudno mówić o czystych gatunkach, gdyż przez wielokrotne krzyżowanie stworzono szereg mieszańców ogrodowych o wielkich kwiatach (średnicy do 15 cm), różniących się głównie barwami. Można wśród nich znaleźć odmiany o kwiatach czysto błękitnych, różowych, czerwonych, a zwłaszcza fioletowych o najrozmaitszych odcieniach. Często płatki są lekko paskowane lub żyłkowane i od spodu ciemniejsze, delikatnie owłosione.
Powojniki te mogą rosnąć na przeciętnej ogrodowej glebie, z wyjątkiem podmokłych gliniastych. Najlepiej jednak kwitną na żyzne] i próchnicznej glebie. Przed sadzeniem powinno się ją nawieźć dobrze przegniłym obornikiem lub kompostem - zwykłym albo sporządzonym z odkwaszonego torfu.
Mimo że powojniki te pochodzą z Południa, nie znoszą zbyt silnego nasłonecznienia, trzeba je raczej sadzić przy południowo-wschodniej lub południowo-zachodniej ścianie domku. Pergole, trejaże i bramki, na których powojnik doskonale się prezentuje, także powinny być w południe lekko cieniowane. Chodzi tu nie tyle o wrażliwość roślin na nasłonecznienie, ile o uniknięcie dużych skoków temperatury na przedwiośniu.
Krzew ten wspina się za pomocą ogonków liściowych, które owijają się na podporach, ale u mieszańców wielkokwiatowych ta cecha jest słabo wykształcona, trzeba je więc w paru miejscach przywiązać miękkim sznurkiem lub rafią (zwłaszcza młode egzemplarze).
Bardzo ważne jest regularne i obfite podlewanie, gdyż suszy powojnik nie znosi. Najwięcej niepokoju u miłośników tych roślin budzi ich słaba wytrzymałość na mróz. Istotnie powojniki źle znoszą ostre zimy i najlepiej rosną w cieplejszej części kraju - zachodniej i południowo-zachodniej. Nie trzeba się jednak tym zrażać - zwykle wystarczającym zabezpieczeniem na zimę jest usypanie wokół nasady pędu kopczyka z torfu, kompostu albo ziemi zmieszanej z liśćmi.
Jeżeli pędy przemarzną, można je przyciąć nisko nad ziemią (podobnie jak byliny) i powojnik wkrótce wyda nowe pędy i jeszcze w tym roku zakwitnie, gdyż kwiaty tworzą się na pędach tegorocznych.
